سوکت مکش غیرفعال و فعال: تفاوت در چیست؟

بیشتر کاربران پروتز از ساکتی با شیر یک‌طرفه استفاده می‌کنند که فشار منفی غیرفعال ایجاد می‌کند. هرچه شیر حساس‌تر باشد، خلأ بیشتر و گام استوارتر است، هرچند بسیاری از شیرهای بازار تنها 6 تا 8 اینچ جیوه ایجاد می‌کنند. در آزمایش با شیر بهبودیافته در کلینیک له هوان، خلأ هنگام راه رفتن به 12- اینچ جیوه رسید. ضعف سیستم غیرفعال، عدم کنترل آب‌بندی ساکت است؛ در راه رفتن سریع یا دویدن، پدیده «پیستونینگ» باعث خستگی و ناراحتی می‌شود.

سیستم‌های مکش فعال از پمپ الکترونیکی استفاده می‌کنند که کاربر می‌تواند سطح خلأ را خود انتخاب و حفظ کند - تا 16- اینچ جیوه هنگام دویدن، در حالی که نهایت پا پایدار و راحت باقی می‌ماند.

پژوهش بورد و همکاران (Archives of Physical Medicine and Rehabilitation) نشان داد سیستم مکش با ثبات حجم بهتر نهایت پا و کاهش پیستونینگ همراه است. پژوهش خود له نگوک هوان در JPO (2021) نیز مزایای ساکت مکشی را برای دوندگان قطع‌عضو تأیید کرد. صرف‌نظر از سیستم انتخابی، طراحی دقیق ساکت متناسب با هر فرد مهم‌ترین عامل باقی می‌ماند.